Swoją kolejną szansę siły powietrzne dostrzegły w rozpoczętym na przełomie lat 60. i 70. XX wieku programie Space Transportation System, którego efektem był Orbiter STS. US Air Force aktywnie włączyły się w projektowanie wahadłowców kosmicznych, doprowadzając między innymi do znaczącego zwiększenia ich wielkości względem pierwotnego projektu zaplanowanego przez NASA. Katastrofa promu Challenger w 1986 roku dość mocno osłabiła zainteresowanie sił powietrznych tym środkiem transportu i do łask ponownie powróciły klasyczne rakiety nośne.
Tym niemniej siły powietrzne nadal aktywnie poszukiwały sposobów na realizację projektu kosmicznego samolotu – niezawodnego, taniego w eksploatacji i zdolnego do wielokrotnych lotów orbitalnych. Ostatnim projektem realizowanym według tych zamierzeń jest Space Maneuver Vehicle (Manewrujący Pojazd Kosmiczny). Ma to być bezzałogowy pojazd wynoszony na orbitę wewnątrz ładowni promów kosmicznych lub przez rakiety Delta lub Atlas, zdolny do przenoszenia na orbitę i z powrotem niewielkich ładunków jak również wykonywania misji zwiadowczych. W październiku 1996 roku pracę nad projektem Space Maneuver Vehicle zlecono firmie Boeing.