Liczba polskich Żydów wśród ofiar zagłady szacowana jest według różnych źródeł na 2,6 mln do 3,3 mln osób.
W judaizmie Żyd umierający za wiarę traktowany jest jako kadosz, tzn. święty. Każda z ofiar Holokaustu jest kadosz.
Nazewnictwo Główne znaczenia słowa holokaust i jego synonimy Grecki czasownik holo-kautóo oznacza „spalam ofiarę w całości”. Stąd imiesłów holókaustos („spalony w całości”), a w rodzaju nijakim holókauston. Pierwotnie był to termin religijny oznaczający ofiarę całopalną i w tym znaczeniu może być stosowane również dziś. To greckie słowo zapożyczono do łaciny kościelnej, tworząc rzeczownik holocaustum. Nowe znaczenie nadano w 1895 roku – nazwano tak masakrę ormiańskich chrześcijan (1894–1896).
Inne polskie nazwy zagłady Żydów to: Szoah, Szoa – z hebrajskiego שואה – całkowita zagłada, zniszczenie; angielska transkrypcja tego słowa to Shoah. Ta nazwa nie odwołuje się do pozytywnego, religijnego znaczenia całopalenia; krótko Zagłada.