w różnych miejscach na całej długości nici lub tylko w pewnych jej częściach.
Diaspory Zarodniki i gamety zawierają po jednym chloroplaście i pirenoidzie. Mają też rozbudowany aparat Golgiego. Przednia wić ma mastygonemy, ma funkcję napędową. Tylna jest naga, zwykle nieruchoma, służąc czasem do obrotu komórki. Występuje plamka oczna, umożliwiająca fototaksję. Gamety rozpoznają się chemotaktycznie, w czym biorą udział nienasycone węglowodory – ektokarpen, a zwłaszcza jego prekursor, preektokarpen.
Fizjologia Fizjologia E. siliculosus nie odbiega od typowej dla brunatnic. Głównymi asymilatami są mannitol i laminaryna. Jak u wielu fotoautotrofów wodnych, źródłem węgla jest HCO3-. Fotosynteza jest szczególnie stymulowana przez niebieskie światło. Istnieją przypuszczenia, że przypomina typ C4. Wśród lipidów E. siliculosus brak diacyloglicerylohydroksymetylo-N,N,N-trimetylo-β-alaniny (DGTA) typowej dla siostrzanego gatunku, E. fasciculatus.