U niektórych szczepów mitospory powstają głównie w cieplejszych (letnich) warunkach, a mejospory w zimniejszych.
Ekologia Występowanie Występuje w wodach strefy umiarkowanej i chłodnej, w tym również w wodach całego Morza Bałtyckiego. Podobnie jak wiele innych brunatnic nie występuje w strefach równikowych. Na południu nie przekracza strefy konwergencji antarktycznej. Spotykany też w wodach podzwrotnikowych. Występuje zarówno w wodach w pełni słonych, jak i słonawych, wyjątkowo – słodkich na głębokościach do 10 m (30 m). Tworzy słabo przytwierdzone do podłoża maty. Rośnie na skale i kamieniach, na drewnie i innych makroglonach lub roślinach wodnych. Często jest gatunkiem dominującym w przybrzeżnych ekosystemach o skalistym dnie.
Tolerancja ekologiczna Stosunkowo wytrzymały na zawartość miedzi (powszechnie uważanej za algicyd), badana jest tolerancja na inne metale ciężkie. Sporofity (tak diploidalne, jak i haploidalne) są mniej wrażliwe na zasolenie niż gametofity.
Patogeny Atakowany przez wirusy. Wśród eukariotycznych pasożytów liczne są grzyby i grzybopodobne protisty, np. skoczkowce i lęgniowce.
Przypisy
Kategoria:Brunatnice