Centralne miejsce w duchowości ks. Blachnickiego zajmowała Maryja, którą po śmierci swojej ziemskiej matki przyjął jako Matkę duchową. Zawierzył Jej całe swoje życie kapłańskie, a także wszystkie dzieła, które podejmował. Często powtarzał: „Nie mam już matki – Maryja musi być moją Matką”. Była dla niego przykładem w posłusznym poddaniu się woli Bożej. Blachnicki nadał Maryi tytuł Niepokalanej Matki Kościoła i uczynił ją główną patronką Ruchu Światło-Życie. Uczył, by w wielu sytuacjach, również tych trudnych, na Jej wzór odmawiać Magnificat i w zaufaniu oddawać się Bogu. Instytut Niepokalanej Matki Kościoła, który założył, był nie tylko wspólnotą życia konsekrowanego, ale również znakiem jego zawierzenia Jej opiece.
otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Stanisława Adamskiego w Kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach. Prymicję odprawił w Tarnowskich Górach trzy dni później. Pierwszą parafią, na którą został skierowany była parafia Św. Marii Magdaleny w Tychach, gdzie słynął z bliskości wobec ludzi i ogromnej pracowitości duszpasterskiej. Zajął się szczególnie formacją ministrantów, organizując rekolekcje, grupy, dni skupienia i wycieczki. Budował wspólnoty parafialne w oparciu o małe grupy.