Najdłużej obowiązywało rozporządzenie ROP z 11 sierpnia w przedmiocie utraty obywatelstwa państwa polskiego wskutek niespełnienia obowiązku służby wojskowej. Zostało uchylone przez art. 194 c) ustawy z 9 kwietnia 1938 r. o powszechnym obowiązku wojskowym, która w art. 114 powtarzała zasady rozporządzenia. Kolejna ustawa o powszechnym obowiązku wojskowym z 4 lutego 1950 r. w art. 111 powtórzyła możliwość pozbawienia obywatelstwa w razie przebywania zagranicą w zamiarze uchylania się od służby wojskowej (), co przejął następnie art. 12 ustawy o obywatelstwie z 8 stycznia 1951 ()..
Trybunał Obrony Państwa Rada powołała do życia nadzwyczajny sąd do osądzenia wyższych dowódców za przejawy tchórzostwa w obliczu wroga. Trybunał Obrony Państwa został utworzony 11 sierpnia 1920. Jego przewodniczącym mianowano prof. Oswalda Balzera, który jednak nominacji nie przyjął tłumacząc się stanem zdrowia. Trybunał nie rozwinął swojej działalności. Jedyną sprawą przedstawiona mu przez ROP do rozpoznania była sprawa gen. Aleksandra Boruszczaka, oskarżonego o oddanie Wilna bez obrony. Postępowanie nie zostało ukończone do chwili rozwiązania Trybunału co nastąpiło 9 grudnia 1920 r.