Siła Czarnej Gwardii szybko rosła, co zauważył w szczególności wiceprzewodniczący Czeka – Jēkabs Peterss. Ponadto do marca 1918 anarchiści kontrolowali 25 rezydencji w Moskwie a niektóre z nich znajdowały się w pobliżu strategicznie ważnych punktów miasta. Ponieważ stosunki między sojusznikami w obozie rewolucyjnym, bolszewikami i anarchistami, stopniowo się pogarszały, przygotowywali się oni do przyszłych starć. Według Czeka, działania anarchistyczne przeciw bolszewikom zaplanowano na 18 kwietniaAnarchiści nieustannie zaprzeczali tym plotkom, twierdząc, że zamierzali działać wspólnie z Czerwoną Gwardią i Armią Czerwoną przeciwko Białej Armii., z tego powodu zdecydowano się na uderzenie wyprzedzające i rozbrojenie jednostek Czarnej Gwardii.
Represje w Rosji W nocy z 11 kwietnia 1918 Feliks Dzierżyński, Przewodniczący Czeka, wysłał około 5000 żołnierzy radzieckich do ataku na kwaterę główną anarchistów w Moskwie. Anarchiści odpowiedzieli ostrzałem przy pomocy artylerii, ale bolszewicy stłumili opór na ul. Dońskiej i przystąpili do ataku na ul. Powarskiej. Ostatnim bastionem Czarnej Gwardii był dwór Zeitlin, który został zajęty do godziny 12:00 i generalnie walki między siłami Czeki a anarchistami ustały do godziny 14:00. W wyniku tej operacji bolszewicy zabili 40 anarchistów, z których część rozstrzelano na miejscu.