Charakterystyka Anarchiści mieli świadomość, że przestępcy, a także ludzie bez wiarygodności, tylko mogli zaszkodzić sprawie, zwłaszcza w momencie, kiedy sytuacja się zaogniła. W związku z tym z szeregów Czarnej Gwardii wyrzucono osoby o małej wiarygodności, a przyjęcie do jej szeregów było trudniejsze. 4 kwietnia wpłynęła prośba z siedziby Czarnej Gwardii o dostarczenie list wszystkich osób należących do Moskiewskiej Federacji Grup Anarchistycznych. Bojownicy byli przyjmowani do oddziałów wyłącznie na polecenie jednej z lokalnych grup; trzech członków Federacji, Komitetu fabrycznego, lub Rady Okręgowej.
Czarna Gwardia powstała jako alternatywa dla tradycyjnych struktur wojskowych i zajęła się szkoleniem oddziałów zdolnych do działania w partyzantce. Zamiast zdyscyplinowanej, integralnej armii, anarchiści stworzyli szereg zdyscyplinowanych oddziałów, działających nie w szyku, nie w otwartej bitwie, nie według etykiety wojskowej, ale jako oddziały partyzanckie i terrorystyczne. Oddziały te zostały utworzone w celu „zabezpieczenia podbojów już wyrwanych z zębów burżuazji, która zeszła do podziemia, i najazdów międzynarodowego monopolu na złoto w mundurze Białej Gwardii”.