Kundry ma uwieść także niewinnego prostaczka, mogącego ulżyć Amfortasowi w bólu. Gdy Parsifal przybywa do ogrodu Klingsora, Kundry przyzywa go jego własnym imieniem i całuje. Młodzieniec jednak odtrąca ją, uświadamiając sobie własne przeznaczenie. Sama przeklęta, Kundry przeklina także Parsifala, by ten nigdy nie odnalazł drogi na Monsalvat, jednak pod koniec opery, gdy Parsifal odnosi zwycięstwo, również Kundry uzyskuje przebaczenie win.
Wybrane wykonawczynie i wykonania Parsifal ze względu na swój specyficzny charakter – długość dzieła, wymagania w stosunku do zespołu śpiewaczego i orkiestry – nie należy do najczęściej wystawianych dzieł operowych, początkowo zgodnie z wolą Wagnera wystawiany jedynie w Bayreuth, po wygaśnięciu praw autorskich zyskał sobie wielu zwolenników także na świecie. Pierwszą Kundry z Bayreuth z roku 1882 była Amalie Materna, w tym samym roku w Festspielhaus w Bayreuth jako Kundry występowała również Therese Malten.
Jest to jednocześnie opera wielokrotnie nagrywana z różnymi artystkami w roli Kundry.