Fisza. Wkrótce został zastępcą N. A. Martynowskiego od spraw gospodarczych. W rejonie Orszy, gdzie oddział wpadł w zasadzkę, dzięki zdecydowanym działaniom swojej kompanii udało mu się uchronić go od całkowitego zniszczenia. Niemcy przenieśli oddział do Pskowa na przeformowanie i uzupełnienie strat. Stamtąd oddział został wysłany do walki z partyzantką na Białorusi. W 1944 r. trafił do Chorwacji, a następnie do Polski, gdzie podporządkowano go SS-Jagdverband "Ost". Igor L. Rieszetnikow w stopniu Hauptsturmführera Waffen-SS objął dowództwo 3 kompanii (antypartyzanckiej). Po uzyskaniu informacji, że dotychczasowy dowódca oddziału N. A. Martynowski zamierza uciec do Szwajcarii, zastrzelił go wraz z jego rodziną. Zawiadomił o tym SS-Hauptsturmführera Otto Skorzeny'ego, który nie tylko nie skazał go za dokonanie samosądu, ale wyróżnił w rozkazie i odznaczył Żelaznym Krzyżem 2 klasy. W styczniu 1945 r. 3 kompania walczyła pod Inowrocławiem z Armią Czerwoną. Przy odwrocie z zajmowanych pozycji dostała się pod ogień dział i karabinów maszynowych oddziału czołgów, w wyniku czego została zniszczona. Igor L. Rieszetnikow był jednym z nielicznych, którzy przeżyli. Udało mu się dotrzeć do niemieckich pozycji, po czym został przetransportowany do sztabu SS-Hauptsturmführera O. Skorzenego.