Władimir Nikołajewicz Koblikow, ros. Владимир Николаевич Кобликов (ur. 19 czerwca 1905 w Ugłowce, zm. 2 lipca 1971 w Moskwie) – Rosjanin, inżynier, generał broni (ros.: генерал-полковник) służby inżynieryjno-technicznej Armii Radzieckiej.
Życiorys Urodził się 19 czerwca 1905 w Ugłowce, w obwodzie nowogrodzkim. W 1936 roku ukończył Leningradzki Instytut Floty Cywilnej i został inżynierem lotnictwa, 17 listopada 1936 został powołany do armii i wyznaczony inżynierem 49 eskadry lotnictwa bombowego. 15 czerwca 1938 został starszym inżynierem 30 eskadry szybkich bombowców 2 Brygady Lotniczej Specjalnego Przeznaczenia, 15 listopada 1938 otrzymał stopień inżyniera wojskowego III rangi, a 17 lutego inżyniera wojskowego II rangi. Od grudnia 1939 do marca 1940 uczestniczył w wojnie zimowej z Finlandią. 12 października 1941 awansowano go na inżyniera wojskowego I rangi.
W 1942 roku został głównym inżynierem - szefem służby inżynieryjno-lotniczej 6 Armii Lotniczej ZSRR. 11 maja 1944 został mianowany generałem majorem służby inżynieryjno-lotniczej.
W listopadzie 1944 roku został oddelegowany do Wojska Polskiego. W stopniu generała brygady pełnił służbę na stanowisku głównego inżyniera - zastępcy dowódcy Lotnictwa Frontu Polskiego do spraw eksploatacji.