W latach 1970–1973 i 1984–1986 zastępca sekretarza Wydziału II Nauk Biologicznych Polskiej Akademii Nauk, w latach 1987-95 jego sekretarz. W latach 1973–1985 koordynator programu węzłowego „Ekologiczne podstawy gospodarki środowiskiem”. Kierownik Zakładu Bioenergetyki Ekologicznej Instytutu Ekologii PAN (w latach 1975-90) i jego dyrektor (w latach 1973-1982).

Od 1987 do 1995 r. członek Prezydium PAN. Od 1992 do 2002 przewodniczący Rady Naukowej Zakładu Biologii Antarktyki PAN. Od 1996 profesor Międzynarodowego Centrum Ekologii PAN w Łomiankach. Brał także udział w pracach Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Naukowych jako zastępca przewodniczącego sekcji. W 1995 roku został odznaczony Medalem im. Profesora Kazimierza DemelaMorski Instytut Rybacki (data dostępu 27 marca 2018).

Zajmuje się głównie zagadnieniami dotyczącymi ekologii, bioenergetyki ekologicznej zwierząt zmiennocieplnych, hydrobiologii i oceanologii, badań polarnych, a także bilansów energetycznych w ontogenezie osobniczej gatunków o różnej strategii bioenergetycznej, modelowania komputerowego procesów ekologicznych. Wykładał bioenergetykę ekologiczną na Uniwersytecie Warszawskim i Akademii Rolniczo-Technicznej im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie.