Po rewolucji lutowej 1917, od kwietnia dowódca 46 KA w Armii Specjalnej. Po wystąpieniu gen. Ławrentija Korniłowa 9 września zamienił na stanowisku naczelnego dowódcy Frontu Południowo-Zachodniego gen. Fiodora J. Ogorodnikowa.

Po dojściu do władzy bolszewików 26 października wszedł w skład Komitetu Ocalenia Rewolucji Frontu Południowo-Zachodniego. 5 listopada w Berdyczowie podpisał układ z Radą Ukraińską, na podstawie której przekazał jej kontrolę i kierowanie tyłami rejonu Frontu.

Po przejęciu władzy w Radach Robotniczych i Żołnierskich przez bolszewików w armiach Frontu 24 listopada 1917 roku przekazał dowództwo Frontu. Pozostawił w grudniu Stawkę i wyjechał do Odessy.

W roku 1919 Wołodczenko wyjechał na Daleki Wschód, gdzie początkowo działał w armii Frontu Zachodniego, a następnie był dowódcą ochronnych sił policyjnych Kolei Wschodniochińskiej.

Po zwycięstwie bolszewików w wojnie domowej zamieszkał w Harbinie;