Grupa II – brodawczaki Nazwa grupy pochodzi od miękkiej narośli na dziobie, przypominającej zbiór brodawek lub grzyba (stąd francuska nazwa morille – smardz), charakterystycznej dla jej przedstawicieli. Wielkość narośli jest zróżnicowana.
bagdeta czeska (110), bagdeta częstochowska, bagdeta francuska (107), bagdeta frankońska (106), bagdeta morawska (111), bagdeta norymberska (105), bagdeta ostrawska (109), bagdeta sztainhaimska (108), brodawczak ostrowiecki (117), brodawczak podkarpacki, brodawczak polski (116), dragon (104), indian (102), karier (101), listonosz polski (114), turczyn
Grupa III – kuraki Sylwetka tych gołębi przypomina kurzą. Gołębie zaliczane do tej grupy są masywne i postawne, zwykle z silnymi nogami, podniesioną głową i ogonem. Używane są jako gołębie mięsne oraz wystawowe, w USA i Europie. Grupę cechuje upierzenie o zróżnicowanych barwach.
king (204), kurak florencki (201), kurak maltański (203), kurak srokaty (202), modena angielska (205), modena niemiecka (206), modena włoska (triganino) (207)
Grupa IV – dęte Gołębie dęte, także garłacze, charakteryzują się umiejętnością nadymania wola, tworząc „bulę”. Grupę cechuje zróżnicowana budowa i wielkość ciała. Niektóre gołębie tych ras wykonują charakterystyczny lot z klaskaniem skrzydłami.