Odrodziła w połowie XIX w., ale już w 1853 roku została przekształcona w szkołę trywialną pod zarządem władzy państwowej.
Do 1771 parafia w Żabnie była przydzielona do dekanatu opatowskiego w prepozyturze wiślickiej w diecezji krakowskiej. W 1771 dekanat opatowski wraz z parafią żabieńską został przeniesiony do archidiakonatu krakowskiego. W 1786 parafia znalazła się w nowo utworzonej diecezji tarnowskiej w dekanacie radomyskim. W późniejszym okresie parafia żabieńska znajdowała się: w dekanacie dąbrowskim (w latach 1844-1928), w dekanacie radłowskim (1928-1949) i ponownie w dekanacie dąbrowskim (1949-2021). Od 19 września 20021 parafia przynależy do dekanatu Żabno, który został wydzielony z dekanatu Dąbrowa Tarnowska przez bp Wiktora Sworca.
Początkowo parafia obejmowała tylko samo miasto, w XVII w. do parafii włączono okoliczne wsie: Konary, Targowisko, Zakierchale, a w późniejszym okresie Podlesie Dębowe i Chałupki Biskupickie. W 1839 roku parafia liczyła 1332 wiernych, a w 1916 roku już 2419. W 1921 roku parafię zamieszkiwało 2055 wiernych. Spadek liczby wiernych wynikał ze strat wojennych i emigracji.