Naseem, (tzn. poranna bryza) to indyjski dramat społeczny i rodzinny zrealizowany w 1995 roku przez Saeeda Akhtara Mirzę (w oparciu o własny nagrodzony scenariusz). Film, podobnie jak Dharm, Zakhm, Bombaj, Garam Hawa, czy Fiza, podejmuje temat trudnych relacji między hindusami a muzułmanami. W filmie pokazano to bardzo subtelnie poprzez strach rosnący w życiu zwyczajnej muzułmańskiej rodziny w ostatnich 6 miesiącach przed rozebraniem przez hindusów meczetu Babri w Ayodhya.
W filmie debiutował w roli muzułmańskiego fundamentalisty sławny dziś aktor (także niezależnego kina Indii) Kay Kay Menon. W roli dziadka tytułowej bohaterki, 15 letniej muzułmanki Naseem występuje poeta urdu Kaifi Azmi (ojciec aktorki Shabany Azmi).
Fabuła Bombaj. Czerwiec 1992. Naseem,15-letnia muzułmanka chodzi do szkoły, przygotowując się do egzaminów. W domu najwięcej uwagi poświęca jej chory dziadek. Leżąc w łóżku snuje on wspomnienia z Agry przed Podziałem Indii, z czasu jej brytyjskiej kolonizacji. Wspominając swą nieżyjącą już żonę i przyjaciół odtwarza przed wnuczką czas harmonii między hindusami a muzułmanami. Tymczasem wokół nich z miesiąca na miesiąc rośnie napięcie. Podburzane przez polityków masy szykują się do policzenia się z muzułmanami.