Rachunkowość zabezpieczeń

Rachunkowość zabezpieczeń to zespół norm i przepisów prawa bilansowego, które jednostki gospodarcze mogą stosować w odniesieniu do instrumentów finansowych, głównie pochodnych. Ich wdrożenie nie jest obligatoryjne; to przedsiębiorstwo decyduje o tym, czy stosuje rachunkowość zabezpieczeń czy też pozostaje przy podejściu ogólnym w stosunku do derywatów. Rachunkowość zabezpieczeń ma zapewnić symetryczne ujęcie w księgach rachunkowych i sprawozdaniu finansowym zmian wartości instrumentu zabezpieczającego i pozycji zabezpieczanej. W ten sposób wielkości te będą wzajemnie kompensowały się, dzięki czemu zostanie wyeliminowany wpływ zabezpieczanego ryzyka na wynik finansowy.

Podstawy prawne Regulacje polskie: ustawa o rachunkowości z dnia 29 września 1994 roku (Dz. U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.). rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych (Dz. U. nr 149, poz. 1674 z późn. zm.),