Hieromnich Pimen (Biełolikow) przebywał na misji przez dziewięć lat. Nauczył się języka staro- i nowosyryjskiego oraz miejscowych dialektów. Większość pracy prowadził wśród wyznawców Asyryjskiego Kościoła Wschodu, nakłaniając ich do odchodzenia od nestorianizmu i przyjmowania prawosławia. Zakonnik wykładał w szkole prowadzonej przez misjonarzy, tłumaczył teksty syryjskie i wydawał pismo misyjne Prawosławna Urmia.
W 1911 został rektorem Aleksandrowskiego seminarium duchownego w Ardonie, z godnością archimandryty. Po roku złożył prośbę o pozwolenie na powrót do pracy misyjnej. Podjął również korespondencję z Mikołajem (Kasatkinem), prowadzącym pracę misyjną w Japonii. Prośba o zgodę na powrót do Persji została udzielona i archimandryta Pimen w 1912 wrócił do misji. Przebywał tam do zawieszenia jej działania w 1914. W roku tym udał się do Permu jako rektor miejscowego seminarium duchownego. W Permie został bliskim współpracownikiem biskupa Andronika (Nikolskiego).