Morfologia Są to babki małe. Osiągają do 4,7 cm długości całkowitej. Mają dwie oddzielne płetwy grzbietowe – pierwszą z 6 promieniami twardymi, drugą z jednym twardym i 8–9, rzadziej 10, promieniami miękkimi. Płetwa ogonowa jest zaokrąglona, symetryczna. Ciało, z wyjątkiem nagich głowy, karku i brzucha, jest pokryte ktenoidalnymi łuskami. Usta są skierowane skośnie ku górze, dolna szczęka jest lekko wysunięta w stosunku do szczęki górnej. Przestrzeń międzyoczodołowa jest węższa aniżeli średnica oka.
Osobniki męskie charakteryzują się ciemniejszym ubarwieniem niż samice. U samców występują wyraźne poprzeczne pasy na bokach. Płetwy także mają ciemniejsze niż samice. Wzdłuż krawędzi płetwy odbytowej biegnie ciemna smuga. Na płetwach grzbietowych występują ciemne podłużne pasy. U osobników żeńskich płetwy nie mają pasów. U samic wyraźnie smuklejszy jest trzon ogonowy.
Biologia Jako że jest to babka mała, pada ofiarą innych ryb, m.in. Ponticola bathybius.
Ochrona Gatunek nie widnieje w czerwonej księdze IUCN
Przypisy
Kategoria:Babkowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1931 roku