Okazało się, że Stanisław, służąc na duńskim statku, zaraz po wojnie nie zadeklarował wobec władz niemieckich, że chce zachować obywatelstwo niemieckie, oświadczenia takiego nie złożył również wobec władz polskich − został więc bezpaństwowcem, był zmuszony do pracy na „statkach śmierci” i w końcu trafił na „Yorikke’a”. Gale dowiaduje się też, że w podobnej sytuacji byli inni marynarze na pokładzie: jego poprzednik na stanowisku palacza, Paul z Miluzy w Alzacji, którego po zakończonej wojnie nie chcieli uznać za swojego obywatela ani Niemcy, ani Francuzi, i który z tego powodu musiał służyć w Legii Cudzoziemskiej, oraz Kurt z Kłajpedy, który z powodu pobytu w Australii również nie mógł w porę optować za obywatelstwem niemieckim. Obaj trafili w końcu na pokład „Yorikke’a”, gdzie Paul zmarł na skutek wyczerpania, a Kurt na skutek poparzeń przy naprawie urządzeń na statkuB. Traven, Statek śmierci, Księga Druga, rozdziały 36-40..
Pracując w ciężkich warunkach, grożących w każdej chwili utratą zdrowia lub życia, Gale wkrótce odkrywa główną tajemnicę statku − „Yorikke” nie przewozi zwykłych ładunków, lecz zajmuje się przemytem broni.