Polacy już wcześniej doświadczali dyskryminacji pod zaborem niemieckim, która nasiliła się po zjednoczeniu Niemiec, a sam Bismarck zasłynął z prowadzenia polityki otwarcie antypolskiejZdrada, Jerzy (2007). Historia Polski 1795–1918. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN. s. 268,273-291,359-370.Chwalba, Andrzej (2000). Historia Polski 1795–1918. Kraków: Wydawnictwo Literackie. s. 175-184,307-312..
Christopher Clark w swoich badaniach zwraca uwagę na nasiloną brutalizację w traktowaniu Polaków przez Królestwo Prus w latach 70. XIX wieku, w obliczu widocznego polskiego poparcia dla Francji w wojnie francusko-pruskiej. Bismarcka szczególnie rozwścieczyły nawoływania kierowane do polskich żołnierzy, aby dezerterowali z pruskiej armii.
W 1871 kanclerz wygłosił przed rządem swoje płomienne przemówienie: „Od rosyjskiej granicy, aż po Adriatyk mamy do czynienia ze zjednoczoną propagandą Słowian, ultramontanistów oraz reakcjonistów i jest zasadne, aby w obliczu tak wrogich czynów otwarcie bronić naszych interesów narodowych oraz naszego języka”.