Opiniowanie wszystkich przedstawionych projektów miało miejsce w 1869 roku, ale żaden z nich nie został zaakceptowany, a uchwałą radnych zobowiązano przyszły projekt by koszt jego realizacji nie przekraczał 100 tys. talarów.
Ostateczny projekt 20 lutego 1870 roku Zimmermann sporządził kolejny projekt opierając się na gotyckich formach. Budynek miał być trójnawowy, pięcioprzęsłowy, z jednoprzęsłowym wschodnim prezbiterium zakończonym absydą, dostawioną do jego boku kaplicą i zakrystią oraz wieżą boczną ustawioną przy piątym przęśle nawy północnej. Świątynia miała formę pseudohali z przedłużoną nawą środkową, podniesioną w stosunku do naw bocznych. Każda nawa pokryta była osobnym dachem. Główne wejście znajdowało się w środkowej osi elewacji zachodniej; miało formę ostrołukowego rozglifionego portalu z tympanonem ujętym filarami zakończonymi fialami i zwieńczonym wimpergą. Dla świątyni zaprojektowano ponadto dwa dodatkowe wejścia znajdujące się przy trzecim przęśle każdej z naw bocznych. Zaprojektowane empory miały być dostępne z wieży oraz z dwóch osobnych klatek schodowych umieszczonych w części zachodniej nawy głównej. Bryła kościoła była silnie rozczłonkowana, nawy miały podobne wysokości, a w ścianach umieszczono wysokie ostrołukowe okna maswerkowe.