Masakra dzieci żydowskich w Białej Cerkwi – zbiorowy mord na blisko 90 żydowskich dzieciach i niemowlętach z Białej Cerkwi, dokonany 22 sierpnia 1941 roku przez ukraińskich milicjantów na służbie niemieckiej, dowodzonych przez funkcjonariuszy Einsatzgruppen. Mord na żydowskich dzieciach poprzedziła nieudana próba powstrzymania masakry podjęta przez ppłk. Helmutha Groscurtha – oficera Wehrmachtu, a zarazem członka konspiracji antyhitlerowskiej.
Wymordowanie żydowskiej społeczności Białej Cerkwi Biała Cerkiew została zajęta przez oddziały Wehrmachtu w dniu 16 lipca 1941 roku. W ślad za oddziałami regularnej armii do miasta wkroczyło wkrótce niewielkie komando SS (tzw. Teilkommando), kierowane przez SS-Obersturmführera Augusta Häfnera. Oddział ten był częścią tzw. Einsatzgruppe C – jednej z czterech specjalnych grup operacyjnych niemieckiej policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa, które operowały na tyłach frontu wschodniego z zadaniem mordowania Żydów, komunistów oraz wszelkich innych osób uznawanych przez nazistów za „niepożądane”, bądź stanowiące zagrożenie dla niemieckiego panowania.