Wcześniej za podobne postępowanie krytykowała Tony’ego Blaira i Harriet Harman.
W 2010 po ustąpieniu Gordona Browna została jedną z pięciorga kandydatów na lidera Partii Pracy. Wybrany został jednak Ed Miliband, zaś Abbott zajęła ostanie miejsce.
Podczas swojej kariery w brytyjskim parlamencie, w gabinecie cieni zajmowała stanowiska ministra zdrowia oraz ministra rozwoju międzynarodowego. Od 6 października 2016 roku do 5 kwietnia 2020 była ministrem spraw wewnętrznych w brytyjskim gabinecie cieni Jeremy'ego Corbyna. Nie weszła w skład gabinetu cieni utworzonego przez kolejnego lidera partii Keira Starmera.
2 października 2019 roku została pierwszą czarnoskórą deputowaną Izby Gmin, która prowadziła Prime Minister’s Questions (odbywająca się co środę sesja pytań deputowanych zadawanych Premierowi Wielkiej Brytanii lub członkom jego gabinetu).
W kwietniu 2023 została zawieszona w prawach członka frakcji Partii Pracy w Izbie Gmin, z powodu swojego artykułu w The Observer, w którym stwierdziła, m.in. że Irlandczycy, Żydzi i Podróżnicy Irlandzcy nigdy nie doświadczali rasizmu równie dotkliwie jak czarnoskórzy. W następnym roku zezwolono jej jednak na powrót do frakcji i kandydowanie z ramienia laburzystów w wyborach parlamentarnych, w których uzyskała reelekcję poselską.