strony obu porozumień odnotowały rosnące zainteresowanie geoinżynierią morską, zidentyfikowały cztery techniki do priorytetowego przeglądu i zachęciły do starannej oceny proponowanych projektów.
Kontrowersje
Geoinżynieria budzi liczne kontrowersje natury etycznej, politycznej i społecznej. Jednym z głównych zarzutów jest ryzyko pokusy nadużycia – przekonanie, że dostępność technologii geoinżynieryjnych może osłabić motywację do redukcji emisji gazów cieplarnianych. Krytycy zwracają uwagę, że skupienie się na geoinżynierii jako „srebrnej kuli” może prowadzić do opóźnienia niezbędnych działań łagodzących i utrwalenia zależności od paliw kopalnych.
Inne obawy dotyczą nieprzewidywalnych skutków ubocznych, nierównomiernego rozkładu korzyści i obciążeń między regionami świata (tzw. sprawiedliwość klimatyczna) oraz trudności w ustanowieniu skutecznego międzynarodowego nadzoru. Potencjalne ryzyko obejmuje zakłócenie wzorców opadów, uszkodzenie warstwy ozonowej (w przypadku stratosferycznej iniekcji aerozoli) oraz ryzyko nagłego przerwania interwencji, co mogłoby doprowadzić do gwałtownego wzrostu temperatur (tzw. efekt szoku końcowego).