Kiedy namiestnik Sycylii rozpoczął wypełnianie postanowień senatu, spotkał się z oporem ze strony właścicieli ziemskich. W tej sytuacji niewolnicy chwycili za broń. Królem powstańców obwołał się Salwiusz, który przybrał imię Tryfona. Powstańcy przyjęli hellenistyczne i rzymskie symbole władzy. Powstanie trwało trzy lata i ostatecznie zostało stłumione przez konsula rzymskiego Maniusza Akwiliusza. Od tej pory zakazano niewolnikom sycylijskim noszenia broni.
Powstanie Spartakusa (73–71 p.n.e.)
Wydarzenia w drugiej połowie II wieku p.n.e. nie doprowadziły do poprawy sytuacji rzymskich niewolników, których nadal traktowano jak rzeczy. To doprowadziło do kolejnego powstania w 73 p.n.e., nazwanego powstaniem Spartakusa.
Zobacz też historia niewolnictwa
Bibliografia Philip Matyszak: Wrogowie Rzymu. Od Hannibala do Attyli, króla Hunów. Warszawa 2007, .
Kategoria:Powstania niewolników niewolników