Tomasz z Tilbury, OPraem, imię zakonne: Piotr, (ur. 1297 w Tilbury, zm. 31 maja 1378 we Wrocławiu) – angielski duchowny katolicki, biskup, lekarz, astronom, dyplomata.
Życiorys Urodził się w 1297 roku w Tilbury w Anglii. Studiował teologię i medycynę na uniwersytecie bolońskim. Po ich ukończeniu prowadził praktykę lekarską w północnych Włoszech oraz w Kurii Rzymskiej. Następnie został skierowany do diecezji wrocławskiej, gdzie został nadwornym lekarzem i dyplomatą księcia wrocławskiego Henryka VI Dobrego. Wstąpił do zakonu dominikanów, a w 1347 roku za zgodą biskupa wrocławskiego, Przecława z Pogorzeli i papieża Klemensa VI przeszedł do zakonu norbertanów, przybierając imię zakonne Piotr. W tym czasie piastował funkcję kapelana i osobistego lekarza księcia Bolesława III Rozrzutnego, którego uratował od śmierci w 1350 roku. Jednocześnie był kanonikiem wrocławskim. Na prośbę biskupa Przecława został wyznaczony w tym samym roku na biskupa pomocniczego diecezji wrocławskiej. Od papieża otrzymał tytularne biskupstwo w Sarepcie. Od tego momentu wrócił do poprzedniego imienia – Tomasz.