thumb|180px|Rudolf von Jhering Rudolf von Jhering lub Ihering (ur. 22 sierpnia 1818 w Aurich, zm. 17 września 1892 w Getyndze) – niemiecki prawnik, znawca prawa rzymskiego, cywilista i teoretyk prawa, przedstawiciel pozytywizmu prawniczego, a także twórca jurysprudencji socjologicznej.
Pochodził z prawniczej rodziny o wielowiekowych tradycjach. Był prawnukiem Hermanna ConringaL. Dubel, J. Malarczyk, Historia doktryn polityczno-prawnych, Lublin 2001, s. 283.. Od 1843 roku był Privatdozent w Berlinie. Był profesorem prawa rzymskiego w: Bazylei od 1845 roku, Rostocku od 1846 roku, Kilonii od 1849 roku, Gießen od 1852 roku, Wiedniu od 1868 roku, Getyndze od 1872 roku. Od 1874 był członkiem zagranicznym Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk.
Definicja i cele państwa i prawa Według Iheringa prawo to normy ochraniające interesy, a więc prawem jest to co usuwa przykrość a zapewnia przyjemność (podobnie jak wcześniej u Jeremy Benthama). Ihering jako pierwszy w Niemczech postrzegał prawo w kategoriach społecznych. Prawo, prócz celu któremu służy, cechuje się jeszcze jednym elementem, systemem urzeczywistnienia tego celu. Jest nim przymus. Ihering twierdził, że przymus to czynnik pierwotny, z którego prawo powstaje.