W latach 1919–1921 pracował w Adiutanturze Generalnej Naczelnego Wodza oraz w Kancelarii Cywilnej Naczelnika Państwa. W 1921 zaczął pracę w Centralnym Archiwum Wojskowym, potem, od 1926 kierował archiwum Wojskowego Biura Historycznego. Po zamachu majowym przeszedł w stan spoczynku w służbie wojskowej (w 1927) i rozpoczął pracę jako kierownik archiwum Państwowego Banku Rolnego.
Był związany z Wydziałem Archiwów Państwowych, prowadził m.in. wykłady na kursach archiwalnych, co zaowocowało ważnymi publikacjami: Brakowanie akt (1934) oraz Prowadzenie składnicy akt. Wskazówki praktyczne (1937).
W czasie okupacji hitlerowskiej działał w ZWZ i AK, od 1941 pracował w Wojskowym Biurze Historycznym.
Został aresztowany z żoną Weroniką z d. Klucz, i wraz z nią rozstrzelany 29 maja 1943 w masowej egzekucji więźniów Pawiaka, którą przeprowadzono w ruinach getta warszawskiego. Jedyny ich syn Jan Andrzej (ur. 1923), aresztowany przez Niemców zginął w obozie Groß-Rosen.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (7 lipca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi (16 marca 1928)M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 89 „za zasługi na polu organizacji wojska”.
Przypisy