(dochodu globalnego), który obejmował sumy nadwyżek dochodów osiągniętych z poszczególnych ceduł, podlegających ponownemu opodatkowaniu, ale już według skali progresywnej. Taki wzór mieszany systemu podatkowego ukształtował się także w takich krajach jak Francja, Belgia i Włochy. W Polsce taki charakter miał w latach 1950–1971 podatek dochodowy płacony przez osoby fizyczne i prawne, niebędące jednostkami gospodarki uspołecznionej.
W 1891 roku opracowano w Prusach tzw. globalny podatek dochodowy. Podatek ten obejmował cały dochód jednostki, bez względu na źródło jego pozyskania. W podatku globalnym nie ma podziału podstawy opodatkowania na dochody z poszczególnych źródeł, a jest nią suma dochodów. Podstawą opodatkowania był w tym systemie tzw. czysty dochód, w niektórych jednak przypadkach (np. w przypadku opodatkowania pracy najemnej i działalności gospodarczej prowadzonej na własny rachunek) sposób ustalania dochodów z poszczególnych źródeł przychodów mógł być zróżnicowany.
Austria wprowadziła podatek dochodowy globalny na własnych terenach w latach 1896–1898.