thumb|250px|Według tradycji Marcin Luter ogłosił swoje 95 tez przybijając je do drzwi kościoła zamkowego w Wittenberdze. thumb|250px|Ostateczne zerwanie Marcina Lutra z Kościołem katolickim nastąpiło w momencie spalenia przez Lutra ekskomunikującej go bulli papieskiej. thumb|250px|Przedstawiciele reformacji przy wspólnym stole, anonimowa rycina z XVII wieku. thumb|250px|Jan Łaski, na Zachodzie znany jako Johannes a Lasco, był jedynym przedstawicielem polskiej reformacji, który zyskał europejski rozgłos.
Reformacja ( – „odnowienie”, „przywrócenie”) – ruch religijno-polityczno-społeczny zapoczątkowany początkowo w Niemczech przez Marcina Lutra w 1517 roku w Wittenberdze, następnie przez Huldrycha Zwingliego w 1522 roku w Zurychu oraz Jana Kalwina w 1536 roku w Genewie. Początkowo reformatorzy zamierzali przeprowadzić odnowę chrześcijaństwa i przeprowadzenie zmian w Kościele katolickim, jednak rozwój ruchu przypadający na okres niepokojów społecznych i gospodarczych doprowadził do rozłamu w zachodnim chrześcijaństwie i powstania protestantyzmu.