Tradycje te obejmowały głównie angielskie i szkockie ballady, które zawierały muzykę taneczną, taką jak irlandzki reel akompaniowany przez skrzypce.
Styl ten został rozpropagowany przez Billa Monroego (mandolina) z zespołem The Bluegrass Boys (z Rosine w stanie Kentucky). Uprawiany był też przez Earla Scruggsa (banjo), Chubby’ego Wise’a (śpiew i instrumenty) i Lestera Flatta (gitara).
Stolicą tego stylu był stan Kentucky.
Największe przeboje to m.in.: „Scotland” (1958), „Gotta Travel On” (1959).
Swój udział w rozwoju tego stylu miał też Elvis Presley, nagrywając piosenkę „Blue Moon of Kentucky” (1954)
Charakterystyka gatunku Muzyka bluegrass to przede wszystkim interpretacja starych znanych utworów country, wykonywana w sposób wirtuozowski na instrumentach klasycznych takich jak: mandolina, bandżo 5-strunowe, skrzypce, gitara i kontrabas. Znamienne dla tego stylu są pojedynki na instrumenty, dośpiewki, rozmowy i śmiech podczas muzykowania.