Trzecim poematem historycznym Pizydesa jest Herakliada, złożony z 2 części panegiryk. Autor, w 471 wersach jambicznych, opowiada w nim o ostatecznym zwycięstwie Herakliusza nad Chosroesem perskim, odniesionym pod Niniwą w 627 roku.
Poematy filozoficzno-dogmatyczne Najobszerniejszy poemat filozoficzno-religijny Pizydesa Sześć dni stworzenia świata liczy sobie 1894 wersy jambiczne, choć autor Księgi Suda twierdzi, że jest ich 2000. Poeta opisał w nim stworzenie świata na podstawie pierwszej części Księgi Rodzaju, przedstawia piękno stworzenia, nawiązując do czasów współczesnych. Pizydes korzystał niewątpliwie z komentarzy do kosmogonii Bazylego Wielkiego, Grzegorza z Nyssy, biskupa Epifaniusza, autora Topografii chrześcijańskiej Kosmasa Indikopleustesa. Heksaemeron Pizydesa, został w późnym średniowieczu przełożony na język armeński i ruski. Przekład na język ruski został dokonany na podstawie tłumaczenia starosłowiańskiego przez Dymitra Zografa w 1385 roku.
Utwór Na znikomość życia różni się od innych wierszy Pizydesa formą wersyfikacyjną, składa się bowiem wersów daktylicznych tworzących dystychy elegijne. Nie jest zbyt obszerny, ma 262 wiersze. Został poświęcony patriarsze Sergiuszowi.