Język Pizydesa jest potoczysty, bogaty w obrazowaniu. Poeta oszczędnie korzysta z ozdobników krasomówczych. Siła wyrazu poetyckiego, przeżyte emocjonalnie świeckie i religijne treści sprawiły, że zawsze chętnie sięgano po jego poezje. Pod ich urokiem pozostawał w cztery wieki później Michał Psellos, kiedy zastanawiał się w jednym ze swych listów, kto tworzył z większą weną poetycką, Pizydes czy Eurypides.
Utwory Pizydesa są wiarygodnym źródłem historycznym, wieloma faktami uzupełniającym dzieje Bizancjum VII wieku. Dużą wartość posiadają wiadomości o Awarach, Persach, Słowianach, Hunach i Bułgarach, biorących udział w słynnym oblężeniu Konstantynopola. Wiersze Pizydesa o treści historycznej wykorzystali Teofan Wyznawca i Księga Suda.
Przypisy