Zgodnie z zawartym porozumieniem Niemcy miały prawo rozwijać swoją marynarkę wojenną, jednak jej ogólna wielkość nie mogła pozostawać wobec wielkości marynarki brytyjskiej w stosunku większym niż 35:100 w odniesieniu do tonażu floty. Szczególnym rozwiązaniem w traktacie, przy zachowaniu ogólnego parytetu 35%, było ograniczenie rozwoju niemieckiej floty podwodnej do 45% wielkości floty podwodnej Wielkiej Brytanii. Przez traktatowo narzucony współczynnik, traktat brytyjsko-niemiecki pośrednio włączył Niemcy w orbitę oddziaływania traktatu londyńskiego, którym ograniczone były rozmiary Royal Navy. Dozwolone rozmiary floty niemieckiej odniesieniu do tonażu floty na podstawie tych traktatów przedstawia tabela: Wielka Brytania III Rzesza Okręty liniowe 522 000 ton 183 750 ton Lotniskowce 135 000 ton 47 250 ton Ciężkie krążowniki 146 800 ton 51 380 ton Lekkie krążowniki 192 200 ton 67 270 ton Niszczyciele 150 000 ton 52 000 ton Okręty podwodne 52 700 ton 18 445 ton Razem: 1 201 700 ton 420 595 ton
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa o Atlantyk · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.