3 maja 1922 roku zweryfikowany został w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1792. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1924 został przydzielony do 15 Dywizji Piechoty w Bydgoszczy na stanowisko II oficera sztabu. Z dniem 20 lipca 1925 roku został przydzielony do macierzystego 59 pułku piechoty z jednoczesnym przeniesieniem służbowym na okres trzech miesięcy do 4 pułku artylerii polowej w celu zapoznania się z organizacją, uzbrojeniem i regulaminami artylerii. 1 listopada 1925 roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1925–1927. Z dniem 29 października 1927 roku, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko referenta w Referacie Mobilizacyjnym. W następnym roku został kierownikiem tej komórki organizacyjnej, a później szefem Oddziału Ogólnego Sztabu. Z dniem 1 listopada 1930 przeniesiony został z DOK I do Wydziału Etapowego Oddziału IV Sztabu Głównego w Warszawie. 2 grudnia 1930 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 63. lokatą w korpusie oficerów piechoty.