Historia Teren dzisiejszej Kałmucji w przeszłości zamieszkiwały różne ludy koczownicze. Do XVII wieku większość terenów tego kraju zajmowali tureccy Nogajowie. thumb|150px|tradycyjne pismo kałmuckie Kałmucy wywodzą się od mongolskich Ojratów i do końca XVIII w zamieszkiwali na terenach zachodnich Chin (Dżungaria) i częściowo Mongolii. Pod koniec XVII w. część Ojratów wywędrowała z dawnej ojczyzny na zachód i w początku XVIII w. dotarła nad Morze Kaspijskie. Kałmucy wyparli z okolic dolnej Wołgi Nogajów i zajęli stepowe obszary między rzekami Don i Jaik (dzisiejszy Ural), a następnie na terenach tych utworzyli Chanat kałmucki, obejmujący znacznie większe tereny niż dzisiejsza Kałmucja. Alfabet kałmucki został utworzony na bazie alfabetu staromongolskiego przez Dzaja Panditę (1599–1662 r. n.e.), ojrackiego misjonarza buddyjskiego.
W 1771, pod naporem rosyjskim większość Kałmuków postanowiła wrócić do dawnej ojczyzny; w czasie tej wędrówki znaczna część zginęła, natomiast ok. 13 tys. rodzin pozostało na terenie Kałmucji i podporządkowało