Feliks Sawicki (ur. 25 stycznia 1914 w Dubnie, zm. 13 kwietnia 1981 w Malborku) – polski duchowny katolicki, wieloletni proboszcz w Malborku.
Życiorys Pochodził z polskiej rodziny osiadłej na Wołyniu, był synem dzierżawcy majątku Szuwałłowa i administratora dóbr infułata Kuźmińskiego; miał czwórkę rodzeństwa. W 1934 zdał maturę w gimnazjum humanistycznym w Dubnie i rozpoczął naukę w seminarium diecezji łucko-żytomierskiej w Łucku. Na kapłana wyświęcony został 23 kwietnia 1939 w katedrze w Łucku przez miejscowego biskupa pomocniczego Stefana Walczykiewicza. W maju 1939 skierowany do pracy w parafii Równe w charakterze wikariusza, pozostawał tamże jako duszpasterz przez całą II wojnę światową; w trudnych warunkach wojennych wykonywał też od 1944 obowiązki proboszcza i dziekana, a także prowadził korespondencję z biskupem łuckim Adolfem Szelążkiem, który wyznaczył ks. Sawickiego na wikariusza generalnego na wypadek swojego uwięzienia.