Sufit sali był podwieszony do spodnich krawędzi więzarów.

Główne wejście do budynku znajduje się w południowej ścianie szczytowej w pobliżu barbakanu Kutafia.

Budynek ujeżdżalni nazwano z niemiecka „Exerzierhaus” (Dom Ćwiczeń, ros. Экзерциргауз). W budynku mogły równocześnie ćwiczyć 2 tys. żołnierzy – pułk piechoty.

Już w rok po oddaniu budynku do użytku w dwóch więzarach pojawiły się pęknięcia, w kolejnych latach pęknięć przybywało. W latach 1824–1825 zwiększono liczbę więzarów z 30 do 45. Przy okazji przebudowano fasady budynku. Nie udało się zrealizować ozdobienia budynku panopliami, wskazującymi na militarny charakter budynku.

Od roku 1831 budynek Maneżu przeznaczono na organizację wystaw i zabaw.

W roku 1867 Hector Berlioz wraz z Nikołajem Rubinsteinem dyrygował w sali Maneżu 500-osobową orkiestrą i chórem w obecności 12 tysięcy słuchaczy.

Po Rewolucji Październikowej budynek, użytkowany jako garaż samochodów rządowych, niszczał wskutek zaniedbań. Sufit ugiął się mocno i został podparty słupami.

Po śmierci Stalina Maneż stał się własnością miasta Moskwy. Przywrócono oryginalny wystrój fasad z carskimi orłami, usuniętymi w pierwszych latach po rewolucji.