Stanisław Jan Schneider (ur. 23 stycznia 1858 we Lwowie, zm. 8 sierpnia 1917 we Lwowie) – polski filolog klasyczny, historyk literatury.
Uczęszczał do gimnazjów we Lwowie i Tarnopolu, w latach 1877–1881 studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Lwowskim (pod kierunkiem m.in. Ludwika Ćwiklińskiego i Zygmunta Węclewskiego) oraz na uniwersytecie w Wiedniu. Pracował od 1888 jako nauczyciel języków starożytnych i historii w gimnazjum w Przemyślu, od 1891 w randze profesora gimnazjalnego. W 1894 przeszedł do pracy we Lwowie, był profesorem w V Gimnazjum (1894–1908), VIII Gimnazjum (1908–1913) i III Gimnazjum (1913–1916); był także dyrektorem dwóch ostatnich gimnazjów. Od 1 października 1911 był kierownikiem, a od 14 grudnia 1912 dyrektorem C. K. III Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie.
Zajmował się hellenistyką, religioznawstwem oraz historią polskiej literatury romantycznej. Badał m.in. wpływ religii starogreckiej i prasłowiańskiej na mistyczne wątki w twórczości Słowackiego, ale wyniki jego badań budziły wśród współczesnych kontrowersje. Badał nowo odkrytą Konstytucję ateńską Arystotelesa.