Rząd De Meestera – holenderski rząd koalicyjny, w skład którego wchodzili posłowie liberalni i liberalno-demokratyczni; nie miał większości ani w Tweede Kamer, ani Eerste Kamer, jednakże dzięki poparciu socjaldemokratów, udało mu się utrzymać przez kilka lat.
Formatorem gabinetu był liberał Hendrik Goeman Borgesius, zaś jego zaprzysiężenie odbyło się 17 sierpnia 1905. 21 grudnia roku następnego miał miejsce pierwszy kryzys, którego przyczyną było odrzucenie przez parlament planów reform ministra wojny Henriego Staala. Po długich dyskusjach, znanych później jako Nacht van Staal ("Noc Stali") udało się przeforsować ustawy w niższej izbie parlamentu. Mimo tego, senat odrzucił je 11 lutego, co było przyczyną dymisji rządu, niezaakceptowanej przez królową Wilhelminę. Ostatecznie z rządu odszedł tylko Staal.
Dokładnie rok po Nacht van Staal, 21 grudnia 1907 roku, Tweede Kamer odrzuciła projekt budżetu obronnego, co było powodem drugiej dymisji rządu, przyjętej 8 lutego 1908 roku.