Georg Ledebour (ur. 7 marca 1850 w Hanowerze, zm. 31 marca 1947 w Bernie) – niemiecki polityk socjaldemokratyczny, dziennikarz. Poseł do Reichstagu z ramienia Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (niem. Sozialdemokratische Partei Deutschlands, SPD) (1900–1918) i z ramienia Niezależnej Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (niem. Unabhängige Sozialdemokratische Partei Deutschlands, USPD) (1920–1924).
Korespondent zagraniczny “Berliner Blätter” w Londynie (1876–1882). Od 1882 członek Deutsche Fortschrittspartei, współzałożyciel Demokratische Partei Norddeutschlands (1886), od 1891 w Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, SPD). Redaktor pism „Vorwärts” i „Sächsische Arbeiter-Zeitung” (1892–1899).
W 1917 wraz z innymi przeciwnikami ówczesnej polityki SPD popierającej działania wojenne i pielęgnującej zawieszenie sporów politycznych (niem. Burgfriedenpolitik) założył Niezależną Socjaldemokratyczną Partię Niemiec, USPD. W styczniu 1919 był jednym z przywódców powstania Spartakusa, obok Róży Luxemburg i Karla Liebknechta. Po zdławieniu powstania przez prawicowych, socjaldemokratycznych działaczy, ówczesnego kanclerza Niemiec Friedrich Eberta i ministra obrony, Gustav Noskego, przy pomocy Reichswehry i Freikorpsów, Ledebour został aresztowany, ale w czerwcu zwolniony.