Za pośrednictwem adapterów mogą być także montowane do części aparatów z bagnetem. Z lustrzankami Nikona nie pozwalają na ustawienie ostrości na nieskończoność bez zastosowania optyki korekcyjnej, która musi znajdować się w adapterze. W większości pozostałych wystarcza adapter w postaci pierścienia. Prawidłowo pracują z nowymi cyfrowymi lustrzankami Pentaxa i Samsunga, bezlusterkowcami Nikon z bagnetem Z, a także z Olympusem, Canonem, Minoltą, Sony Alfa oraz aparatami NEX (marki Sony). Pentax jako jedyny jest całkowicie zgodny ze starymi obiektywami M42 i do aparatów tej firmy można dostać po najniższej cenie przejściówki, tzw. adaptery, gdyż nie potrzebują one ani styków (Canon), ani też dodatkowej optyki (Nikon F).
Mniej popularny, ale również rozpowszechniony w mocowaniach obiektywów był gwint M39×1, stosowany np. w sowieckich aparatach marki FED. Istnieją również adaptery M42/M39 w postaci obustronnie gwintowanych pierścieni.
Wersje mocowania M42 zwykłe – tylko mechaniczne mocowanie obiektywu; np. Zenit E, auto – z popychaczem automatycznie przymykającym przysłonę;