10 czerwca 1960 został dyrektorem generalnym w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Został odwołany z tego stanowiska 15 lutego 1968 w ramach antyrewizjonistycznych i antysemickich czystek. Został następnie objęty obserwacją Służby Bezpieczeństwa w związku z podejrzeniami o inspirację tzw. wydarzeń marcowychMirosław Szumiło „Roman Zambrowski 1909–1977” IPN 2014, , str. 460 i 461.
Został pochowany z honorami 31 stycznia 1972 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B 2-Tuje-16). W imieniu Krajowej Komisji Dąbrowszczaków przy ZG ZBoWiD przemówienie wygłosił wicepremier Eugeniusz Szyr, a w imieniu Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Hiszpanii członek jej władz Ariaga SerafinPogrzeb gen. Wacława Komara, "Trybuna Ludu", nr 31, 1 lutego 1972, s. 2..
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari (16 lipca 1946) „w uznaniu bohaterskich zasług ochotników polskich w bojach z niemieckim faszyzmem na polach Hiszpanii w 1936–1939 r.