thumb|Grób Władysława Karasia na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Władysław Karaś ps. „Czarny”, „Dąbrowski”, „Pankracy”, „Karczewski”, „Kuryłło” (ur. 31 sierpnia 1893 w Kielcach, zm. 28 maja 1942 w Magdalence pod Warszawą) – kapitan administracji Wojska Polskiego, oficer polskiego wywiadu wojskowego, brązowy medalista Igrzysk Olimpijskich w Berlinie w 1936, zdobywca pierwszego medalu olimpijskiego w historii strzelectwa sportowego w Polsce, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Szymona i Anny z domu Domagałło-Dąbrowskiej. W latach 1907–1912 uczęszczał w Kielcach do Szkoły Handlowej, a następnie od 1914 do Szkoły Realnej we Lwowie. Egzaminy maturalne zdał dopiero w 1919 w Jekateryńskim I Gimnazjum Męskim.
4 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów, był żołnierzem I Brygady. Dwukrotnie ranny w bitwach pod Łowczówkiem i Kostiuchnówką, dwukrotnie dostał się do niewoli rosyjskiej, w której przebywał łącznie przez 18 miesięcy. Po ucieczce został oficerem do specjalnych zleceń w Komendzie Naczelnej nr 3 POW Wschód Ukraina w Kijowie. Od 1 czerwca 1918 związany ze służbą w wywiadzie polskim.