podoficer Armii Czerwonej Galdin. Przy sotni znajdował się przedstawiciel sztabu Abwehrgruppe-201 por. Nissen. Do marca tego roku oddział prowadził działania rozpoznawcze pozycji sowieckich, stacjonując w stanicy Biessiergienowskaja, wsi Bohuszewskaja i Tatarskaja w okręgu rostowskim, a następnie wsi Pierwomajskij w okręgu stalinskim. Od poł. maja działał w okręgu chersońskim. W listopadzie Kozacy operowali w rejonie Nikopola. Pod koniec 1943 r. w skład sotni weszli żołnierze z pozostałych dwóch rozformowanych sotni. Na pocz. 1944 r. oddział wyłączono spod zwierzchnictwa Abwehrgruppe-201, po czym przetransportowano do okupowanej Francji. Tam sotnię przeformowano w szwadron, włączając go do 403 Dywizjonu Kawalerii 5 Zapasowo-Szkoleniowego Pułku Kozackiego ppłk. Stabienowa. Do końca 1944 r. szwadron Galdina uczestniczył w walkach z wojskami brytyjsko-amerykańskimi. W styczniu 1945 r. wyłączono ze składu 403 Dywizjonu Kawalerii i przeniesiono do Chorwacji, gdzie zwalczał partyzantkę jako część 3 Kubańskiego Pułku Kozackiego 1 Kozackiej Dywizji Kawalerii. 4 Sotnia Gapojewska – utworzono ją w czerwcu 1943 r. W jej skład weszli b. jeńcy wojenni pochodzenia kozackiego z obozu w Stalinie. Na jej czele stanął Anton (Anatolij?) Gapojew (Gapajew?), który ukończył wcześniej szkołę dywersantów Abwehry w Tawlu.