W 1569 roku właściciele miasta, Leszczyńscy, ufundowali w mieście zbór kalwiński. Około 1600 roku po przeniesieniu tutaj swojej siedziby z Leszna, Leszczyńscy założyli w Baranowie Sandomierskim szkołę kalwińską usytuowaną w dwuizbowym budynku obok budynku zboru, plebanii oraz biblioteki zborowej. W tym okresie Leszczyńscy obsadzili zbór duchownymi z wielkopolskiej Jednoty Braci Czeskich. Od lat 40 XVII wieku Baranów był centrum małopolskiego kalwinizmu z licznymi mieszczańskimi zborownikami, a tutejszy pastor Tomasz Węgierski (1587-1653) był superintendentem generalnym Jednoty Małopolskiej.
W 1655 roku kościół został odebrany ewangelikom i powrócił do katolików.
W Baranowie Sandomierskim znajduje się cmentarz parafialny, na którym najstarsze nagrobki pochodzą z pierwszej połowy XIX wieku.
Kościół Późnorenesansowy kościół parafialny pochodzi z lat 1604-1607. Ufundowany został na miejscu poprzedniego, drewnianego przez Andrzeja Leszczyńskiego, a ukończony przez jego syna Rafała. Nowa fundacja wiązała się z przeniesieniem tutaj swojej siedziby rodowej. mały|lewo|Wnętrze świątyni Kościół, plebania, biblioteka zostały odebrane ewangelikom siłą w 17 stycznia 1655 roku po przejściu na katolicyzm Samuela Leszczyńskiego.