XX wieku.
Zabytkowa kamienica mieszczańska (ul. św. Jana 6, u zbiegu z ulicą Staromiejską 1) wpisana została do rejestru zabytków z nr rej. A/1393/89 z 23 października 1989, wzniesiona na początku XX wieku w stylu eklektyzmu, łączącego elementy neorenesansu, neogotyku i neobaroku.
Kamienica została zbudowana na planie prostokąta. W jej narożu znajduje się wykusz, zwieńczony wieżyczką (została rozebrana w 1929), który podpierały atlanty. Początkowo fasada kamienicy miała bogate zdobienia. Frontowe elewacje kamienicy są niesymetryczne: północna jest trójosiowa, zachodnia zaś dwuosiowa. Obie są licowane białą cegłą glazurowaną. Elewacja północna posiadała balkon. W naczółkach i płycinach podokiennych znajdują się dekoracje o motywach antropomorficznych, abstrakcyjno-geometrycznych i roślinnych.
Kamienica mieszkalno-usługowa (ul. św. Jana 7) wybudowana została w 1892 według projektu Ignatza Grunfelda, w stylu neobarokowym. W latach międzywojennych w budynku istniała restauracja firmy W. Nowakowski i Ska.