Jan Puławski (ur. 20 sierpnia 1924 w Trembowli na Podolu, zm. 4 grudnia 2003) – generał brygady Wojska Polskiego, magister ekonomii.
Życiorys Syn Michała i Emilii ze Szpaczyńskich. Służbę wojskową rozpoczął 20 maja 1944 roku jako szeregowy w 1 Brygadzie Piechoty Zmotoryzowanej. Po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Polityczno-Wychowawczej powrócił do brygady i pełnił w niej obowiązki zastępcy dowódcy kompanii ds. politycznych (1944-46). Uczestniczył m.in. w walkach nad Nysą, o Drezno i Mielnik.
W 1946 roku był słuchaczem Oficerskiej Szkoły Informacji. Następnie przez blisko 20 lat służył w Wojskach Ochrony Pogranicza, przechodząc kolejne szczeble w Informacji Wojskowej, która była wówczas odpowiedzialna za masowe represje wobec oficerów i żołnierzy, a następnie w tzw. aparacie politycznym. Początkowo (1946 – 1948) pełnił funkcję starszego oficera śledczego – zastępcy szefa Oddziału Informacji w 8 Oddziale WOP. Na kapitana awansowany w 1947 roku. W latach 1948–1950 był szefem Wydziału Informacji 15 Brygady Ochrony Pogranicza. Od 1950 kierownik sekcji w Zarządzie Informacji Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i WOP. Awansowany na majora w 1953 roku, a na podpułkownika w 1955 roku. W latach 1953–1955 był szefem Wydziału Informacji WOP, 1955–1958 szefem Oddziału Propagandy i zastępcą szefa Zarządu Politycznego Dowództwa WOP.