Murrayem Chandlerem, Ianem Rogersem i Julianem Hodgsonem).
Dwukrotnie (1984, 1987) startował w turniejach strefowych (eliminacjach mistrzostw świata). Odniósł kilka sukcesów w turniejach międzynarodowych, m.in. IV m. w Oxfordie (1984, za Gertem Ligterinkiem, Jonathanem Levittem i Kennethem Reganem), dz. II m. w Oakham (1986, za Robertem Kuczyńskim, wspólnie z Viswanathanem Anandem, Csabą Horváthem i Jamesem Howellem), dz. II m. w Poznaniu (za Walerijem Newerowem, wspólnie z Pavlem Blatnym i Stuartem Conquestem) oraz dz. II m. w Londynie (1995, za Russellem Dive’em).
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1988 r., z wynikiem 2455 punktów zajmował wówczas 2. miejsce (za Paulem Motwanim) wśród szkockich szachistówFIDE rating history :: Condie, Mark L.. W 1996 r. zakończył szachową karierę.
Przypisy
Bibliografia ChessBase Megabase 2010
Linki zewnętrzne
Kategoria:Szkoccy szachiści Kategoria:Urodzeni w 1965